• Godzinny otwarciaPon - Pt 8.00 - 18.0
  • E-mailkontakt@zielonypierscien.pl

Co z tą dominacją?

Psy to zwierzaki, które słyną ze swojej lojalności oraz mądrości. W związku z tym kwestie związanie ze szkoleniem oraz wychowywaniem psów należą do jednych z bardziej spornych, ponieważ jedni twierdzą, że każdego psa należy „złamać” i trzymać mocną ręką, inni uważają, że ich pupil może robić, co chce, inni znów są zwolennikami tzw. teorii dominacji i robią z psa raczej niewolnika niż przyjaciela itd.  Jednak oprócz tego jest też coraz większa rzesza ludzi, którzy mówią o komunikowaniu się z psem, nawiązaniu więzi oraz używają metod szkoleniowych opartych na zrozumieniu i szacunku. Poniżej znajdziesz krótki poradnik, dotyczący dominacji wśród psów. Przeczytaj koniecznie!

Zacznijmy od tego, że dominacja to chyba najczęstszy temat rozmów właścicieli psów, słowo „wytrych”, dzięki któremu przewodnik niesfornego i niewyszkolonego psa może wytłumaczyć się przed innym „psiarzem”. Niestety, ale wielu właścicielu myśli, że nie warto uczyć psa kontaktów z innymi psami, skoro można z góry stwierdzić, że mój czworonożny przyjaciel jest „dominantem” i zamiast nauczyć go posłuszeństwa to radzić sobie z problemami przywiązując go do rosnącego nieopodal drzewa? To jest naprawdę przerażające. Wracając jednak do dominacji to trudno jednoznacznie wyznaczyć datę i autora powstania całej grupy metod szkoleniowych mających na celu ustalenie hierarchii w „psio-ludzkim” stadzie. Co ciekawe to w okresie po II wojnie światowej młodzi szkoleniowcy nie chcieli już stosować metod z użyciem przemocy fizycznej, awersji czy tzw. „łamania” psa. Dlatego też  zaczęto wówczas porównywać zachowania naszych domowych psów do wilków. Musisz wiedzieć, że głównym propagatorem tzw. „teorii dominacji” był John Fisher autor m.in. książki „Okiem psa”. Generalnie rzecz ujmując to John Fisher prowadząc obserwację wilków uznał, że aby zapanować nad psem i uniknąć problematycznych zachowań należy stać się samcem „Alfą”, który decyduje i kontroluje wszystkie zachowania w stadzie. Dodatkowo wprowadził on 6 zasad, dzięki, którym nasz pies zrozumie, kto jest „Alfą” w stadzie.

Jedna z tych zasad brzmi: zawsze jedz pierwszy przed psem (u psów dla których jedzenie jest ważnym aspektem ich życia to oczekiwanie i obserwacja jedzącego opiekuna powoduje stres, frustrację i niepotrzebne cierpienie). Natomiast w przypadku psów „niejadków”, kto pierwszy je - nie ma żadnego znaczenia. Jednak gdybyśmy chcieli to odnieść do wilków to w stadzie pierwsze jedzą szczenięta, czyli osobniki najniżej w hierarchii.